Onte, con motivo
do “Día Mundial do Paciente Anticoagulado”, dedicamos unha entrada a falar
deste tipo de paciente e dos anticoagulantes.
Hoxe,
explicareivos como pinchar a heparina, un anticoagulante moi usado que se
administra no tecido subcutáneo.
Como puidestes comprobar no vídeo, a heparina que se comercializa vén xa precargada coa súa xiringa e agulla. Ademais disto, o material que se necesita é, unicamente, unha gasa e un recipiente sólido onde tirala. De aí que a súa autoadministración sexa tan común.
No hospital, atoparedes uns pequenos contedores específicos para os obxectos
punzantes.
O primeiro paso é
lavar as mans con auga e xabón e indicarlle ao paciente que se tumbe ou que se
sente, preferiblemente, algo inclinado. Logo, en caso de ser necesario, límpase e desinféctase o abdome aproximadamente a dous dedos do embigo, zona onde se dará o pinchazo. A
continuación, cóllese un pliegue de pel nesa área, sen apertar demasiado, e pínchase
verticalmente e con decisión.
É importante introducir
lentamente o contido durante 10-30 segundos, dado que, canto máis lento, menos doe. Antes
de extraer a agulla, espérase uns segundos máis. Unha vez fóra, sóltase o
pliegue e, só en caso de sangrado, presiónase o lugar de punción cunha gasa.
Por último, debe indicárselle ao paciente que non frote. A finalidade é evitar a formación de hematomas, algo que veredes moito nestas persoas. A min, nalgún caso durante as prácticas, costoume un pouco saber onde pinchar de tantos moratóns que tiñan.
É moi
recomendable ir alternando o lado do abdome no que se administra e, en cada
lado, separar as zonas de punción 2 dedos máis ou menos entre si para evitar o enrojecimiento.
Senón, a heparina tamén pode introducirse na cara superior externa dos brazos e dos
muslos.
- https://youtu.be/JpqE1GSyZZY (Vídeo)
