A medula ósea é o tecido brando e xelatinoso que atopamos no interior oco de certos osos. Este tecido alberga aos proxenitores hematopoéticos ou células nai, é dicir, é o encargado de producir os diferentes tipos de glóbulos sanguíneos, incluíndo: os glóbulos vermellos ou eritrocitos, que levan o osíxeno ate os pulmóns e a todas as células do corpo; os glóbulos brancos ou leucocitos; e as plaquetas, que contribúen á coagulación sanguinea.
A doazón de médula é tan importante porque ás veces o seu transplante é a única curación posible para moitas persoas que padecen enfermidades como leucemias ou linfomas.
Os requisitos imprescindibles para a doazón son: - Ter entre 18 e 40 anos - Pesar máis de 50 quilos. - Gozar de boa saúde. É un compromiso a longo prazo, polo que se deberá ter ter clara toda a información antes de solicitar ser doante. Unha vez que pedida a cita no hospital ou Centro de Transfusións levarase a cabo o seguinte proceso:- Asinarase un consentimento. Por iso é importante estar informado antes de ir.
- Realizarase unha extracción de sangue (como unha analítica). Con este sangue realizarase unha tipaxe de histocompatibilidade HLA e determinarase o grupo sanguíneo para determinar con que doentes pode ser compatibel.
- Serás incluído no REDMO (Rexistro Español de Doantes de Medula Ósea).
De existir compatibilidade cun receptor comunicarase por teléfono, poden tardar meses ou anos, ou mesmo non chamar nunca por non xurdir ningún receptor compatible.
No caso de ser compatible, existen dúas formas de doazón, onde o equipo médico decidirá cal é o método idóneo para a mesma.
O 90% das doazóns de medula ósea realízanse por aférese mediante dunha vea. O proceso é similar ao da doazón de sangue só que precisa de máis tempo, unhas 3 ou 4 horas. O 10% das doazóns restantes realízanse a través dunha punción na cresta ilíaca. Este segundo procedemento lévase a cabo baixo anestesia xeral ou epidural e require dun ingreso hospitalario de 24 horas.
En ambas intervencións, as molestias e riscos para o doante son mínimos e os riscos practicamente inexistentes.
En ambas intervencións, as molestias e riscos para o doante son mínimos e os riscos practicamente inexistentes.
Referencias
