O prometido é débeda, lectores!! Onte comprometímonos a publicar unha entrada sobre como interpretar un electrocardiograma e aquí estamos un día despois. Se non o fixesteis xa, recoméndovos visitar previamente o enlace "como facer un EKG".
A continuación, ensinarei como se ve un electro normal e explicarei as principais arritmias que como enfermeiros debemos saber recoñecer para alertar da situación o antes posible. Comezamos!
En condicións normais, o impulso eléctrico orixínase no nódulo sinusal; a continuación, a onda de activación exténdese polas aurículas desencadeando a contracción das mesmas. Unha vez que o estímulo chega ao nodo auriculoventricular (única conexión eléctrica fisiolóxica entre as aurículas e os ventrículos), prodúcese unha pausa de 0´1 segundos para permitir que as aurículas se vacíen e os ventrículos, aínda relaxados, se enchan. Tras esta pausa, o estímulo do nodo AV condúcese rapidamente polo Haz de Hiss e logo a través das súas ramas dereita e esquerda, para distribuírse e activar, secuencial e organizadamente os ventrículos a través das fibras de Purkinje (contracción ventricular).
ONDAS
En base a isto, as ondas presentes nun electrocardiograma normal son as seguintes:
Onda P:
representa a contracción auricular (acostuma medir 2,5mm)
Segmento PR:
intervalo no que non se rexistra actividade debido ao retraso que sofre o
estímulo no nodo auriculoventricular.
Complexo QRS: representa a contracción ventricular. Componse de:
- Onda Q: primeira deflexión descendente.
- Onda R: primeira deflexión ascendente.
- Onda S: primeira deflexión descendente tras a Q.
Intervalo ST (segmento ST e onda T): corresponde á recuperación ou repolarización ventricular.
Para a impresión dun electrocardiograma, utilízase un
papel cuadriculado de 1mm x 1mm. O trazo faise máis groso cada 5 mm para
facilitar as medicións.
O eixo horizontal
permítenos establecer valores en tempo (1 mm = 0,04s).
RITMO SINUSAL
O ritmo sinusal é o ritmo cardíaco normal. É rítmico e en reposo debe de estar entre 60 e 100 lpm.
Sabido isto, paso
a explicar as arritmias máis importantes que un enfermeiro debe saber
identificar:
1. BLOQUEO AV DE TERCEIRO GRAO
Neste caso, as ondas P orixínanse no nodo sinusal, mais ningunha é conducida. Ademais, o QRS xérase nun centro accesorio independentemente da actividade auricular.
Neste bloqueo cardíaco pódese producir unha parada ventricular con duración variable entre uns poucos segundos e 2 minutos.
2. TAQUICARDIA VENTRICULAR
O tratamento debe iniciarse rapidamente, xa que neste tipo de arritmia o corazón non pode cumprir con competencia a súa función mecánica.
3. FIBRILACIÓN VENTRICULAR
Ritmo ventricular caótico, irregular, mostra QRS de baixa amplitude e ondas oscilantes. Contorno do QRS ensanchado, con amplitudes e intervalos variables. Espasmos ventriculares que non xeran contracción. Asistolia (non hai actividade cardíaca); persoa inconsciente. Desfibrila.
4. SCACEST
Síndrome coronario
agudo con elevación do segmento ST.
5. ASISTOLIA
A asistolia é a ausencia
de actividade eléctrica cardíaca. Tradúcese nunha liña plana no monitor do
electrocardiógrafo que significa ausencia de enerxía e polo tanto maior
dificultade para revertela.
Non é un ritmo desfibrilable.
